~! || உடல் || உள்ளம் || உயிர் || உலகம் உரசும் நாற்சந்தி >> || || || || << !~ :) தமிழ்ப் பிழைகளின் தலைமையகம் :) எத்தனை குறைகள், எத்தனை பிழைகள், எத்தனை அடியேன், எத்தனை செய்தால், பெற்றவன் நீ குரு பொறுத்தருள்வது உன் கடன்!!!

Posts tagged ‘மீள்’

எழுத்தாளனின் அடையாளம் இவர்

நாற்சந்தி கூவல் – ௮௯(89)

(மீள் பதிவு)

எழுத்தளார் ஜெயகாந்தானை அவ்வளவாக படித்ததில்லை, அவரை பற்றி பலர் “நல்ல எழுத்தாளர்” என்று சொல்லிக் கேட்டுள்ளேன். நேற்று அவர் தனது 80ஆவது பிறந்தநாளை சிறப்பாக கொண்டாடினார் ! நாற்சந்தியின் நல்வாழ்த்துகள் ஐயா. உங்களை மேலும் படிக்க ஆசை.

இன்று தினமணி நாளிதழில், நடு பக்கத்தில் அவரை பற்றி ஒரு சிறப்பான சிறு உரை வெளிவந்துள்ளது. அதனுடைய மீளே இப்பதிவு. ஜெயகாந்தன் அவர்களின் சிறந்த படைப்புகளின் பட்டில் இதில் உள்ளது. படிக்க ஆரம்பிப்பவர்களுக்கும், ஏற்கனவே படித்தவர்களுக்கும் இதன் அருமை தெரியும் அல்லது (விரைவில்) புரியும்! அதை தவிர அவரின் முழுமையான சாதனைகளை நீங்கள் அறியலாம். இதனை எழுதியர் ராஜ்கண்ணன்

♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣

“சரஸ்வதி தேவியின் அருள் பெற்று அவள் கைப்பிடித்து நடந்த எண்ணற்ற கலைக் குழந்தைகளில் கடைசிப் புதல்வனாகவேனும் நான் சென்றால் போதும்! அந்த லட்சுமி தேவி என் பின்னால் கை கட்டி வருவதானால் வரட்டும், வராவிட்டால் போகட்டும்” – இப்படி தனது இலக்கியக் கோட்பாட்டை தான் எழுத ஆரம்பித்த நாள்களிலேயே துல்லியமாக வரையறைத்துக் கொண்டவர் எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன்.

இவருக்கு முன்னர் தமிழ்ச் சிறுகதைகளில் மின்சாரம் பாய்ச்சிய எழுத்தாளரான புதுமைப்பித்தனின் கதைகளில் காணப்பட்ட வாழ்க்கை குறித்த எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கை வறட்சியை இவர் தனது கதைகளில் முற்றாகத் தவிர்த்தார். குடிசை மனிதர்கள், பிளாட்பாரவாசிகள், பாலியல் தொழிலாளிகள், பிச்சைக்காரர்கள், குஷ்டரோகிகள், திருநங்கைகள் என விளிம்பு நிலை மனிதர்களிடம் ஒட்டியிருக்கும் மகோன்னதமான பண்புகளை எடுத்துக் காட்டினார்.

சங்கமம்

சரஸ்வதி“யில் தொடங்கிய இவரது எழுத்துப் பயணம் தமிழின் எல்லா பத்திரிகைகளிலும் நிலை கொண்டது என்றாலும் இவரது எழுத்துலக வாழ்வை சரஸ்வதி காலம், ஆனந்தவிகடன் காலம், தினமணி கதிர் காலம் என மூன்று பகுதிகளாகப் படித்துப் பார்ப்பதே பொருத்தமாக இருக்கும்.

“சரஸ்வதி’யில் இவர் எழுதிய கதைகளில் சக மனிதர்கள் மீதான அக்கறை, மனிதாபிமான உணர்வு மிகுந்து காணப்படும். வசிப்பதற்கு வாழ்விடம் என்ற ஒன்று இல்லாதவர்கள் திருமணம் செய்து கொண்டால் அவர்களின் முதல் இரவுகூட எவ்வாறு துன்பகரமானதாக மாறிவிடும் என்பதை எழுத்தில் வடித்திருந்தார். “குழந்தை என்பது கதைப் பொருள் மட்டுமல்ல; அது ஒரு சமுதாயப் பிரச்னையும்கூட’ என்பதை உணர்த்தினார். “திரஸ்காரம்”  “பௌருஷம்”  “பால் பேதம்” “நந்தவனத்தில் ஒர் ஆண்டி”  “பிணக்கு” “போர்வை” போன்ற பல அற்புதமான கதைகள் சரஸ்வதியில் வெளிவந்தவையே.

ஆனந்த விகடனில் இவர் எழுதிய முதல் கதை “ஒவர் டைம்” தொடர்ந்து “சுயரூபம்”, “மூங்கில்”, “நான் இருக்கிறேன்”,  “பூ உதிரும்”, “அக்னிப் பிரவேசம்”, “சுயதரிசனம்”, “அந்தரங்கம் புனிதமானது” போன்ற சிறந்த கதைகள் விகடனில் வெளிவந்தன.

வணிகப் பத்திரிகையில் இலக்கியத் தரமான கதைகளுக்கு இடமில்லை என்கிற வாதத்தை பொய்ப்பித்தவர் ஜெயகாந்தன். இவர் ஆனந்த விகடனில் எழுதிய பெரும்பாலான கதைகள் முத்திரைக் கதைகளே.

தினமணி கதிர் காலகட்டத்துக் கதைகளில் தனி மனித விஷயம், தனி மனித சுதந்திரம் சார்ந்த கதைகள் அதிகம் எழுதினார். “கண்ணாமூச்சி” , “இறந்த காலங்கள்”, “சக்கரங்கள் நிற்பதில்லை” போன்றவற்றை இவ்வகைக் கதைகளுக்கு உதாரணமாகக் கூறலாம்.

ஒரு எழுத்தாளரால் எழுதப்பட்ட கதை வேறு சில எழுத்தாளர்களால் வேறு வேறு வகையில் மாற்றி எழுதப்பட்டது என்றால் அது இவர் எழுதிய “அக்னிப் பிரவேசம்” கதையேயாகும். அப்போது ஒரளவு பிரபலமாயிருந்த எழுத்தாளர்கள்கூட எழுதினார்கள். அவை பத்திரிகைகளில் பிரசுரமும் ஆயின.

ஜெயகாந்தன் கதைகளில் உள்ள தனிச்சிறப்பு அவர் மனித ராசியில் உள்ள சகல பிரிவினருக்கும் ஏற்படும் சகலவிதமான பிரச்னைகளையும் புதிய கோணத்தில் கண்டு தீவிரமாக விமர்சனம் செய்ததுதான்.

இவரது கதைகளுக்கு நிகராகப் புகழ் பெற்றது கதைத் தொகுதிகளுக்கு இவர் எழுதும் முன்னுரை. முன்னுரையை ஒரு இலக்கியப் பிரதி ஆக்கியவர் இவரே. இவரது முன்னுரைகளே தனித்தனி தொகுதிகளாக வெளி வந்துள்ளன. ஒரு நாவலின் (பாரீசூக்குப் போ) முன்னுரையில் இவர் இலக்கியம் பற்றி குறிப்பிட்டது

“ஒரு தேசத்தின், ஒரு நாகரீகத்தின், ஒரு காலத்தின், ஒரு வளர்ச்சியின், ஒரு வாழ்க்கையின் உரைகல் இலக்கியம்…. ஓர் எழுத்தாளன் ஆத்ம சுத்தியோடு எழுதுகிறானே, அது கேவலம் பிழைப்போ அல்லது ஒரு தொழிலோ அல்ல. அது ஒரு தவம்! நீங்கள் கதை என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்களே அது காலத்தின், ஒரு வாழ்க்கையின் சாசனம்! “

இவர் அவ்வப்போது கவிதைகளும் எழுதியிருக்கிறார். 1972இல் “தீபம்” ஆண்டு மலரில் இவர் எழுதிய “சென்று நீராடிய துறைகளெல்லாம் திரும்பி வந்தாட விரும்புகிறேன்” என்கிற கவிதையும் 1970இல் “ஞான ரதம்” இதழில் எழுதிய “வாழ்வதன் முன்னம் நான் செத்திருந்தேன் செத்ததன் பின்னாலும் வாழ்ந்திருப்பேன்” என்கிற கவிதையும் பிரபலமானவை.

இவை தவிர இவருடைய கதைகள் படமாக்கப்பட்டபோது அப்படங்களுக்கு பெரும்பாலும் இவரே பாடல்கள் எழுதியிருக்கிறார். “தென்னங்கீற்று ஊஞ்சலிலே…..” . “அழுத கண்ணீர் பாலாகுமா?….(பாதை தெரியுது பார்)  “பொறப்பதும் போறதும் இயற்கை” (காவல் தெய்வம்) “கண்டதைச் சொல்லுகிறேன்”, “வேறு இடம் தேடிப் போவாளோ?” (சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்), “நடிகை பார்க்கும் நாடகம்” (ஒரு நடிகை நாடகம் பார்க்கிறாள்) போன்றவை இவர் எழுதிய பாடல்களே.

கதை கவிதை தவிர கட்டுரைகளிலும் இவர் தனது முத்திரையை ஆழமாகப் பதித்திருக்கிறார். “சுதந்திரச் சிந்தனை”, “முன்னோட்டம்”, “யோசிக்கும் வேளையிலே”, “ஒரு பிரஜையின் குரல்” போன்றவை அவற்றுள் சில. இவருடைய கட்டுரை நூல்களில் மிகவும் புகழ் பெற்றது “நினைத்துப் பார்க்கிறேன்”. அதற்கு நிகராக எளிமையானதும் வலிமையானதுமான கட்டுரை நூல் இதுவரை தமிழில் மற்றொன்று வரவில்லை.

இவர் எழுதிய “உன்னைப் போல் ஒருவன்” கதையை இவரே திரைப்படமாக எடுத்து இயக்கினார். தமிழில் வெளிவந்த முதல் கலைப்படம் என்று இதனைக் கூற வேண்டும். இப்படத்துக்கு விமர்சனம் எழுதிய “ஆனந்த விகடன்” இதழ் “சினிமாத் துறையில் சற்றும் அனுபவம் இல்லாத கதாசிரியர் ஜெயகாந்தனே இப்படத்தை டைரக்ட் செய்திருக்கிறார். ஆனால் அனுபவம் பெற்ற டைரக்டர்கள் எல்லாம் ஒரு முறை கட்டாயம் பார்க்க வேண்டும் என்ற அவசியத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்’ என்று எழுதியது. இப்படம் அந்த ஆண்டில் சிறந்த மூன்றாவது படமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு தேசிய விருது பெற்றது. இருந்தும் ஜெயகாந்தன் தொடர்ந்து தன்னை திரைப்படத்துறையில் ஈடுபடுத்திக் கொள்ளவில்லை. தான் ஒரு முழு நேர எழுத்தாளன் என்பதிலேயே உறுதியாக இருந்தார்.

“நான் ஏன் எழுதுகிறேன்?” என்ற தலைப்பில் வானொலியில் இவர் 24-5-1977இல் உரையாற்றியபோது,

“எழுத்தாளன் என்பவன் ஏதோ கதை எழுதி எல்லாரையும் மகிழ்வூட்டுகிற சாமானியக் கலைஞன் அல்லன். ஒரு சிறப்பான காரியம் பலரையும் ஆனந்தப்படுத்தும் என்பது உண்மைதான். ஒரு சிறப்பான எழுத்து என்பது ஆனந்தப்படுத்துவதையும்விட அதிகமாய் படிப்பவனை அல்லற்படுத்தவும் செய்யும். மனசாட்சியைக் குத்திக் கிளறி சித்ரவதை செய்யும்’ என்று குறிப்பிடுகிறார். இவருடைய எழுத்துகள் எல்லாமே அப்படித்தான்.”

ஜெயகாந்தன் – எழுத்தாளனின் அடையாளம். அவர் பல்லாண்டு வாழ்க!

(ஏப்ரல் 24, 2013 ஜெயகாந்தனின் 80ஆவது பிறந்த நாள்)

♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣

நாற்சந்தி நன்றிகள் : ராஜ்கண்ணன் மற்றும் தினமணி இணையம், படத்திற்கு நன்றி : புதியதலைமுறை  மாலன்

இரங்கல் : தமிழக இசையின் இரு பெரும் அஸ்திவார தூண்கள் இந்த வாரம் மறைந்தனர் : இசையமைப்பாளர் ராமமூர்த்தி மற்றும் வயலின் லால்குடி ஜெயராமன் ! உங்கள் இசை என்றும் எங்கள் காதுகளுக்கு விருந்தே  😦

Advertisements

வைரமுத்து மழை

நாற்சந்தி கூவல் – ௭௭ (77)
(மீள் கவிப் பதிவு)

வைரமுத்து மழை

கவிஞர் வைரமுத்து அவர்களின், பெய்யென பெய்யும் மழை படிக்க வாய்ப்பு கிட்டியது. அதை எனக்கு பரிசளித்த நண்பருக்கு நன்றிகள் பல. அனைத்தும் இன்பம். அதில் திரும்பி திரும்பி படிக்க வேண்டும் என்று தோன்றிய பல சில வரிகளை மட்டும் இங்கு பதிவு செய்கிறேன்.

படித்து மகிழுங்கள். வைரமுத்து அவர்களுக்கு என் நன்றிகள்.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ஒரு தாவரம் அரும்பிலிருந்து சட்டென்று
கனிக்குத் தாவிடாமல் அரும்பு – மொட்டு –
மலர் – பூ – பிஞ்சு – காய் – கனி என்று
படிப்படியாக பயன்படுவதே பரிணாமத்தின்
வியப்புதான்

உலக கவிதைகளுக்கெல்லாம் பொதுவான
குணம் ஒன்று உண்டு.
மனிதகுலம் சோகப்படும் பொழுது கண்ணீர்
வடிப்பது; தாகப்படும்போது தண்ணீர்
கொடுப்பது.

படைத்தவனைவிடவும் படைப்பு மேம்பட்டது

படைத்தவனின் மேதாவிலாசம்
புரிந்துகொள்ளப்படுவதைவிட படைப்பின்
அனுபவங்கள் பகிர்ந்து கொள்ளப்படுவதையே
ஒரு நல்ல கவிதை வேண்டி நிற்கிறது.

இசை
நாவுக்குச் சிக்காத அமிர்தம் நீ
நாசிக்குச் சிக்காத வாசம் நீ
கண்ணனுக்குச் சிக்காத நிறப்பிரிகை நீ
ஸ்பரிசம் இல்லாத தீண்டல் நீ

 

 

விதைச் சோளம்

தெய்வமெல்லாம் கும்பிட்டுத்
தெசயெல்லாம் தெண்டனிட்டு
நீட்டிப் படுக்கையில்
நெத்தியில ஒத்தமழை.

 

 

காலந்தோறும் காதல்
காவிய காலம்
பொன்னங் கொடியென்பார் போதலரும் பூவென்பார்
மின்னல் மிடைத்த இடையென்பார் – இன்னும்
சுரும்பிருக்கும் கூந்தல் சுடர்தொடிஉன் சொல்லில்
கரும்பிருக்கும் என்பார் கவி

 

 

மழைக்குருவி
கீச்சுக் கீச்சென்றது – என்னைக்
கிட்ட வாவென்றது
பேச்சு மொழியின்றியே – என்மேல்
பிரியமா என்றது
(இது இன்று அளவில், ட்விட்டர் குருவிக்குச் சால பொருந்தும்)

 

 

தீ அணையட்டும்
அந்நிய ரோடு சண்டை கொண்டது
ஆரோ எழோதான் – சொந்த
மண்ணவ ரோடு சண்டை கொண்டது
மணலினும் அதிகம்தான்
~~!!~~
முன்னே வள்ளுவன் பின்னே பாரதி
முழங்கினர் ஊருக்கு – அட
இன்னும் நீங்கள் திருந்தா விட்டால்
இலக்கியம் எதுக்கு?

 

 

உள்முகம்

கல்வியின் கர்ப்பத்தில்
மீண்டும் கண்வளர்

சிரிப்பு
உதுடுகளின் தொழில் ஆறு
சிரித்தால் முத்தமிடல்
உண்ணல் உறிஞ்சல்
உச்சரித்தல் இசைத்தல்
~~!!~~
தருவோன் பெருவோன்
இருவருக்கும் இழப்பில்லாத
அதிசய தானம்தான் சிரிப்பு
~~!!~~
சிறுசிறு சொர்க்கம் சிரிப்பு
ஜீவ அடையாளம் சிரிப்பு
~~!!~~
மரணத்தைத் தள்ளிப்போடும்
மார்க்கம்தான் சிரிப்பு

எங்கே!
இருண்டுபேர் சந்தித்தால்
தயவுசெய்து மரணத்தை
தள்ளிப் போடுங்களேன்

காலமே என்னைக் காப்பாற்று
சக ரயில் பயணியின்
அரட்டை யிலிருந்தும்
அரட்டை முடிந்ததும்
குறட்டையிலிருந்தும்

காலமே
என்னைக்
காப்பாற்று.
~~!!~~
தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா
என்பது எனக்கு ஏற்புடைத்தென்பதால்

என்னிடமிருந்தே
என்னிடமிருந்தே

காலமே
என்னைக்
காப்பாற்று.

சொல்லதிகாரம்
எதிரி என்ற வாரத்தை எதற்கு ?
தூரத்து நண்பன் சொல்லித் திளைப்போம்

சதிபதி இருவர் சண்டைகள் இட்டால்
முரட்டு அன்பென்று மொழிந்து பார்போம்

நிலவைத் தொலைத்த வானம் என்பதை
விண்மீன் முளைத்த விண்வெளி என்போம்

புளித்த வார்த்தைகள் மாறும்போது
சலித்த வாழ்க்கையும்
சட்டென்று மாறும்

 

பால்வினையாளி
உயரைம்… ?
வறுமைக்கோட்டில்
தலைதட்டும் உயரம்

இதில் சகிக்க முடியாது… ?
இங்கு வந்து வீடு நினைத்து
ஆண்கள் சிலபேர் அழுவது

பாடம்
மழை சொன்னது:
” கருணை உள்ளவனே
உயிர்களுக்குத்
தலைமை தாங்குகிறான்”

நதியும் ஒரு கீதை சொன்னது:
“கடமையைச் செய்
பலனை எதிர்பாராதே”

மழைத்துளி சொன்னது:
“முத்துக்கான வித்து
எப்போதும் விழலாம்
விழித்திரு மனிதா விழித்திரு”

சூரியன் சொன்னது:
“மறைத்தும் மறையாதிருக்க
உன் சுவடுகள் விடுச்செல்”

இதுபோதும் எனக்கு
நிலாத் தட்டு
நட்சத்திரச் சோறு
கைக்கழுவ கடல்
கைதுடைக்க மேகம்
கனவின் விழும்பில்
கக்கத்தில் நீ

இதுபோதும் எனக்கு

நண்பா உனக்கொரு வெண்பா
(எய்ட்ஸ் பற்றி)

கலவிக்குப் போய்வந்த காமத்து நோயைத்
தலைவிக்கும் ஈவான் தலைவன் – கலங்காதே
காவலனாய் வாய்ந்தவனே கண்ணகிக்கு நோய்தந்தால்
கோவலனை கூசாமல் கொல்!

நதிமூலம்
கோபத்தின் சிகரத்தில்
துக்கத்தின் அடிவாரத்தில்
எப்போது மனது கூடாரமடிக்கிறதோ
அப்போதெல்லாம்
எழுதத்தோன்றும்

மற்றும் சில கேள்விகள்
மொழியாய் முதிர்ந்தது ஒலி
கவியாய் முதிர்ந்தது மொழி
என்னவாய் முதிரும் கவி ?
~~!!~~
உண்டாக்கும் அனைத்தையும்
உள்வாங்கும் பூமிக்குத்
தாயெனும் பட்டம் தகுமா?

இதரவை (சில ஒரு வரிகள்)
இப்போது கன்னிகழிக்க
எப்போதோ வாங்கிய புத்தங்கள்

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

நாற்சந்தி நன்றிகள் : கவிஞர் வைரமுத்து

பதில் சொல்லுங்கள் அம்மா…

நாற்சந்தி கூவல் – ௧௧ (11)
(கவிதை பதிவு)

கனத்த கவிதை !

பார்ட்டிக்கு போனேன் அம்மா
நீ சொன்னதை மறக்கவே இல்லை
குடிக்க வேண்டாம் என்று சொன்னாய் என்று
சோடா மட்டும் குடித்துக் கொண்டேன்

நீ சொன்னதை போலவே அம்மா ,
பெருமையாய் இருந்தது எனக்கு.
குடித்து விட்டு ஓட்டவில்லை அம்மா
செய் ,என்று பிறர் தூண்டிய போதும்

சரியாகவே செய்தேன் தெரியும் அம்மா,
நீ சரியாகவே சொல்வாய்,அதுவும் தெரியும்
பார்ட்டி முடிந்து கொண்டிருக்கிறது அம்மா
எல்லாரும் கலைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்

காருக்குள் ஏறும் போது தெரியும் அம்மா,
பத்திரமாய் வந்து சேர்வேன் என்று
பொறுப்பும் அன்பும் சொல்லி
எனை நீ வளர்த்தது அப்படி அம்மாஓட்டத் துவங்கிவிட்டேன் அம்மா,
ஆனால் சாலைக்குள் வந்த போது
அடுத்த கார் என்னை கவனிக்காமல்
இடியாக மோதிக் கடந்தது

ரோட்டோரம் கிடந்த போது அம்மா
போலீஸார் பேசிக் கொண்டார் ,
“அடுத்த காரிலிருந்தவன் குடித்திருக்கிறான் ”
ஆனால் விலை கொடுக்கப்போவது நான்தான்

நான் இறந்து கொண்டிருக்கிறேன் அம்மா
நீசீக்கிரம்வரமாட்டாயாஎன்றுஏங்கிக்கொண்டே..
இது எப்படி எனக்கு நடக்கலாம் அம்மா ?
வெறும்பலூனைப்போல்வெடித்ததுஎன்வாழ்க்கை

எனை சுற்றிலும் எங்கும் ரத்தம் அம்மா,
அதில் அதிகம் என்னுடையது தான் .
டாக்டர் சொன்னதை கேட்டேன் அம்மா
சிறிது நேரத்தில் நான் இறந்து விடுவேன்.

இதை மட்டும் உன்னிடம் சொல்ல வேண்டும்அம்மா,
நான் சத்தியமாக குடிக்கவில்லை .
அவர்கள் குடித்திருந்தார்கள் அம்மா
அவர்கள் எதையும் நினைக்கவில்லை

நான்போனபார்ட்டிக்கேகூடஅவனும்வந்திருக்கக் கூடும்
ஒரே ஓர் வித்தியாசம் தான்
அவன் குடித்தான்
நான் இறக்கப் போகிறேன் .

எதற்காக குடிக்கிறார்கள் அம்மா?
வாழ்க்கை வீணாக போகக் கூடுமே.
அம்மா, வலிகள் உணர்கிறேன் இந்நேரம் ,
கத்திப் போல் கூர்மையாக

என்னைமோதியவன்நடந்துகொண்டிருக்கிறான் அம்மா
இது கொஞ்சமும் நியாயமில்லை
இங்கே நான் இறந்து கொண்டிருக்கிறேன்
வெறித்துப்பார்க்கிறான் அவன், வேறு என்னசெய்ய முடியும்

தம்பியை அழ வேண்டாம்என்றுசொல்லுங்கள் அம்மா,
அப்பாவை தைரியமாக இருக்கசொல்லுங்கள் .
நான் சொர்க்கம் சேர்ந்த பின்னால்
“நல்ல பையன்” என்று என்கல்லறையில் எழுதி வையுங்கள்.

எவரேனும்அவனுக்குசொல்லியிருக்கவேண்டும் அம்மா
குடித்து விட்டு ஓட்ட வேண்டாம் என்று
எவரேனும் சொல்லிமட்டுமிருந்தால் அம்மா
நான் இன்னமும் உன் மகனாயிருந்திருப்பேன்

என் மூச்சடைக்கிறது அம்மா
ரொம்ப பயமாய் இருக்கிறது
எனக்காக அழாதே அம்மா..
எனக்காக எப்போதும் நீ இருந்தாய் …

ஒரே ஒரு கேள்வி தான் அம்மா
நான் விடை பெற்றுக் கொள்ளும் முன்னால்
குடித்துவிட்டு ஒட்டியது நானில்லை
இறப்பது மட்டும் ஏன் நானாகவேண்டும் ?

தமிழில் : பூங்குழலி

நன்றி-http://www.eegarai.net/
நாற்சந்தி நன்றிகள்: தமிழரசு (இந்த கவித்தையை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியதற்கு )

குறிச்சொல் மேகம்

%d bloggers like this: