~! || உடல் || உள்ளம் || உயிர் || உலகம் உரசும் நாற்சந்தி >> || || || || << !~ :) தமிழ்ப் பிழைகளின் தலைமையகம் :) எத்தனை குறைகள், எத்தனை பிழைகள், எத்தனை அடியேன், எத்தனை செய்தால், பெற்றவன் நீ குரு பொறுத்தருள்வது உன் கடன்!!!

நாற்சந்திக் கூவல் – ௧௦௮(108)
(புத்தகப் பதிவு)

உலக புத்தக தின நல்வாழ்த்துக்கள் 🙂

புத்தகம்
இல்லாத
அகம்
பித்தகம் !
– இலங்குவனார்

நூல் விபரம்

பெயர் : மோக முள்

ஆசிரியர் : தி.ஜானகிராமன்

பக்கங்கள் : 663
முதல் பதிப்பு : 1956

பதிப்பகம் : காலச்சுவடு

விலை : ரூ.550

நம்மிடம் இல்லாதது பிறரிடம் இருப்பதைப் பார்த்துச் சிரிப்பதாலோ எரிச்சல்ப் படுவதிலோ என்ன லாபம் ? சிறுமைதான் மிஞ்சுகிறது

மூன்று நாட்கள். பைத்தியம் பிடிக்காத குறை தான். இரவு ஒன்றரை மணிக்கும், புதினத்தை மூட மனமில்லை. அப்படி ஒரு ஈர்ப்பு. கைகளை அடக்கி, மனத்தை அதட்டி…. பெரும் பாடகப் போய்விட்டது, தூங்கச் செல்ல!

2015 சென்னை புத்தகத் திருவிழாவில் வாங்கி சேர்த்த செல்வங்களில் ஒன்று, விடுதலை பெற்றது என்பதில் மகிழ்ச்சி. வஞ்சனையிலிருந்து மீண்டு என்னை கொ(/கு)த்திய மோக முள் – சுகமான அனுபவம். அலமாரியில் ஏங்கும் மற்ற புத்தங்களும் சீக்கிரம் ஜென்ம சாபல்யம் அடையட்டும்.

****

சுகுமாரனின் முன்னுரை அழகாக அமைந்துள்ளது. நிறை யாதெனில், அதை முதலில் படிக்காமல், இறுதியில் படித்ததில் திருப்தி. முன்னுரை ஆரம்பிக்கும் போது – Spoilers ahead என்று அவசியம் போட வேண்டும். நாவலை நம் கண்களால் படித்து, கைகளால் பக்கங்கள் திருப்பி, மனத்தில் வரைந்து, அசைப்போட வேண்டும். முன்னரே கதையும், களமும், விமர்சனமும் அறிந்து, ஒரு கண்ணோட்டத்துடன் biasedடாக வாசிப்பது எந்த வகையில் ஞாயம் ?

****

இரண்டு நுண்ணிய தளங்களில் நம்மை அழைத்து செல்கிறார் தி.ஜ. இசை என்னும் அண்டத்தின் பெருவெளி. காமம் என்னும் மனித பிண்டத்தின் பெருவலி! பாபுவிற்கு இரண்டும் பெரும் செல்வம், ஒன்றோடு ஒன்று ஸ்ருதி பிறராமல் எங்கு சேர்க்கிறது என்பதே மோகமுள்.

****

தத்துவங்களின் சங்கமமாக திகழ்கிறது மோக முள். பெண்ணைக் கடவுளாகப் பார்ப்பது, உறவுகளின் இயைபு, நண்பர்களின் மகத்துவம், நாத உபாசனையின் உன்னதம், நாதத்தை அனுபவிக்கும் முறை, பயிற்சியின் முதிர்ச்சி, குரு பக்தி, நித்திய பூஜை மற்றும் உபாசனை, கலப்பு திருமணம், வயது முதிர்ந்த காதல், தனிமையின் துயரம், இரண்டாம் தாரத்தின் தவிப்பு, கல்லூரி அனுபவங்கள்,…..

****

இன்றைய காலக்கட்டத்தில் கூட இத்தகு சம்பவங்கள் நடப்பது அபூர்வம். வயது முதிர்ந்த பெண்ணை திருமணம் செய்து கொண்ட பிரபலங்கள் தான் அதிகம். சாமானிய மனிதர்கள் குறைவு – அத்தகு திருமணங்களின் வெற்றியும் சொற்பம்! தி.ஜ மிகுந்த நேர்த்தியுடன் கதையை இக்கருவுடன் செலுத்தியுள்ளார்.

****

சில அழகிய வரிகள் :

பகவானுக்கு யமன் அந்தரங்க காரியதரசியாம் 

வெறும் இன்பத்தை விட, துன்பத்திலிருந்து விடுதலையை உடலும் மனமும் அனுபவிப்பது அதிகம் தான். 

IMG20190422223250

****

நாம் எல்லோர் வாழ்க்கையிலும் மிக இயல்பாக நடக்கும் சம்பவம். பேருந்து நிலையம். ஊருக்கு செல்லும் மகன், பஸ் ஏறிவிட்டான்.  கண்ணாடி ஜன்னல் வழியாக பார்க்கும் மகன். கீழே நிற்கும் அப்பா. மேலே தி.ஜ

கீழே நின்ற அவர் முகத்தைப் பார்க்கும் போது பாபுவிக்கு இறங்கி சற்று நேரம் அவரோடு பேச வேண்டும்போல் துடித்தது. அவருக்கு ஒன்றும் தோன்றவில்லையோ என்னமோ, அவனையே பார்த்துக்கொண்டு நின்றார். நினைவுகள் கூட அந்த கணத்தில் முடங்கிக் கிடந்தாற்போல் தோன்றின. ஏக்கமே நிறைந்திருந்த அந்த நெஞ்சில் வேறு யோசனைக்குக் கூட இடமில்லை போலிருந்தது. 

****

Spoilers ahead

ஒவ்வொரு பாகம் முடியும் போதும் சில வரிகள் எழுதி வைத்தேன்.

மோக முள். முதல் பாகம்.

பாபு தான் நானா ? அவன் பாடும் போது ஆனந்தம், ராஜத்துடன் குதூகலம், ரங்கண்ணாவிடம் பக்தி, வைத்தி அப்பாவிடம் அன்பு, யமுனா மீதி ???

அக்காவின் குழந்தை இறந்த போது அழுகை முட்டிக்கொண்டது. தங்கம்மாள் வந்த காலம் காற்றில் உஷ்ணம். காதில் ஒரு படப்படப்பு.

பாபு ராஜத்துடன் பேசும் தருணங்கள் ஆஸ்வாசம். வைத்தி மீது மரியாதை. ரங்கண்ணா இசை சாம்ராட். பார்வதி பாவம்.  கும்பத்தில் லைவ் ரிலே பார்ப்பது போல் பிரமை.

எது நடந்தாலும் சரி. யமுனா இன்னொரு சிவகாமியாக மாறட்டும். பாபு இசை சக்ரவர்த்தி ஆகட்டும். கும்பேஸ்வரர் அருள் இருந்தால் தண்டவாளங்கள் இணையட்டும்!

1950களின் தமிழ் ஒரு தனி ருசி. இஞ்சா, எளுதுறேன், ஜோலி, மனனம், முடை, பலஹீனம்… இன்னும் இன்னும்…. வளரும் குழந்தை புது வடிவம் பெறுவது காலத்தின் கட்டாயம்.

பாகம் இரண்டு 

mogamulரங்கண்ணாவின் இறப்பு, ரணம். பல நாட்களுக்கு பிறகு விக்கை அழுதேன். நல்ல வேளை தனி அறை. மெல்லிய குளிர். புத்தகத்தை மூடி, தூங்கிப் போனேன். ஆழ்ந்த உறக்கம். சோகம் தீர நல்ல மருந்தாக அமைந்தது. எழுதும் நம்ப முடியவில்லை – ரங்கண்ணா மீண்டும் வர மாட்டார். அந்த ஸ்ருதி சேர்த்த தம்புரா, அந்த வாஞ்சை, அந்த சிங்கத்தின் கம்பீரம், காற்றோடு போயே போச்சு 😦

அடுத்தது யமுனா, என்னாச்சு இவளுக்கு, ஏன் இப்படி இருக்கிறாள், பதற்றம் !

பாபுவோ பாவம். அவளுக்காக வேலைத் தேடித் திருக்கிறான். நல்லந்து நடந்தா சரி.

பாகம் மூன்று

ஐ மிஸ் கும்பகோணம் அண்ட் காவேரி காற்று .

கூண்டை விட்ட பறந்து, வெளியே வந்த கிளி, பீச் காற்றை ஸ்வாசித்து மகிழந்ததாம்.

சங்குவின் கடிதத்தை படித்து பச்சாதாபம் ஏற்ப்பட்டது.

பத்மாசினி அம்மாளின் குணங்கள் உயர்வு !

பாலூர் ராமு மீது தனி மரியாதை ஜனித்துவிட்டது. ரங்கண்ணாவின் வளர்ப்பாச்சே, சோடைப் போகுமா ? பாபுவும் அவரும் செய்த சங்கீத தத்துவ விவாதங்கள் படு ஜோர்.

என்றுமே ஜுரம் நல்லது. நமக்காக ஏங்கும் உள்ளங்களை கண்டறிய  அது ஒரு சிற்ந்த மருந்து.

இசை எவனையும் ஆட்டிவைக்கும். இசை சாம்ராட் ரங்கண்ணாவின் அணுக்க தொண்டன் பாபு இதற்கு விலக்கல்ல.

யமுனா என்ன ஆவாள்  என்ற பயம் எனக்கு, சிவகாமியா ? அல்லது குறிஞ்சி மலர் பூரணியா? (பாபுவின் ஜுரம் எனக்கு ஊட்டிய பயம்). கடவுள் இருக்கான் குமாரு. அவளின் வனப்பையும், மேதா சக்தியையும் கண்டு வியக்கிறேன்.

வேண்டும்…
பாபுவின் பண்பும்,
ராஜத்தின் ரம்யமும்,
சங்குவின் வாஞ்சையும்,
யமுனாவின் அழகும்,
தங்கமாவின் திடமும்,
ரங்கண்ணாவின் விசால புத்தியும்,
வைத்தியின் அன்பும் !

என்னுடைய அக்காவும் இரண்டு பட்டுகளும் ஆனந்தமாகா இருக்கிறார்கள், மாப்பிளைத் தவிர !
என்னுடைய ரங்கண்ணாக்கள் இருக்க, நான் கற்றது சொல்பம்!
என்னுடைய வைத்தி அப்பா, இன்னும் இன்னும் உற்சாகத்துடன் என்னை வழி நடத்திவருகிறார் !
என்னுடைய ராஜம் வடக்கில் எங்கோ இருக்கிறேன். தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால்!
நேற்று முந்தினநாள் என்னுடைய யமுனாவை சந்தித்தேன், ஒரு வயதுப் பிள்ளை குழந்தையுடன் !
காலம் ஒரு சக்கரம் ! யாரும் நிறுத்த முடியாத சக்கரம் !

மோக முள் முப்பது நாள் குத்தும்.

இந்த குரலில் மாயங்கள் எல்லாம் செய்து காட்ட வேண்டும். மழையும் புயலும், அமைதியும் காதலும், அருவருப்பும் வெறுப்பும், பிரிவும் வாஞ்சையும், அதில் நான் நினைத்துப்படியெல்லாம் ஒலிக்க வேண்டும். அப்படி இந்தக் குரலை வசப்படுத்த வேண்டும். இந்த உடம்பே பாட்டாக நாதமாக மாறிவிட வேண்டும். 

தி ஜ – மோக முள்ளின் கடைசி வாசகத்துடன் முடிக்கிறேன், இதனைச்  எண்ணி எண்ணி, சொல்லிச் சொல்லி களிக்கிறேன்

அப்பா எவ்வளவு பெரியவர் ! 

நாற்சந்தி கூவல் – ௧௦௭(107)
(புத்தகப் பதிவு)

புத்தகங்கள் நம்மை தேர்வு செய்கிறன.

வாங்கி வச்ச/ பதிவிறக்கம் செய்த நூல்களை எல்லாம் வாசித்து முடித்தவர்கள், இந்த உலக சரித்திரதில் எங்கும் இல்லை ! இல்லவே இல்லை !!! இருக்கவும் முடியாது. கன்னி தமிழின், கணினி தமிழிலன் வீச்சு அப்படி.

நீயா நானா கோபிநாத், விகடனில் தொடராக எழுதிய பாஸ்வேர்ட் படித்தேன். இணையத்தில் தரமான ப்ளாக்-ஸ் இதை விட நல்லா இருக்கும். வாழ்க்கை நிகழ்வுகள், அங்கு அங்கு கொஞ்சம் தத்துவங்கள், அவதாணிப்புக்கள், வரலாறு துணுக்குகள் என்று வேகமான வாசிப்புக்கு உவந்த நூல்.

Password is incorrect :p

#NoteToSelf அடுத்து நல்ல புக்கா தூக்கணும்.

நாற்சந்தி கூவல் – ௧௦௬(106)
(? பதிவு)

என்னை நானே தேடுகிறேன் !
நேரம் எங்கே ?

என் மேல் எனக்கே கோவம் !
பழைய வேகம் எங்கே ?

என்னை நானே நேசிக்கிறேன் !
பழைய நட்புகள் எங்கே?

என்னை நானே கேட்கிறேன் !
வாசிப்பு போதுமா ?
எழுத வேண்டாமா ?

என்னுள் நானே மகிழ்கிறேன் !
இசை வெள்ளம் காக்க….

சக்தி, சொல் மந்திரம் போல்
அமைய வேண்டும் !
பாரதியின் விண்ணப்பம்,
யாவருக்கும் பொருந்தும்.

நவராத்திரி நல்வாழ்த்துக்கள் _/\_

 

உ…!

நாற்சந்தி கூவல் – ௧௦௫(105)
(அவசர கிறுக்கு)

உதிரம் கசியுமளவு
உடைந்த இதையத்தில் ,
உடையவளின் பெயர்
உச்சரிக்கப்படுகிறது,
உற்சாகமூட்டுகிறது!

உயிரில் ஊடுருவி
உறவில் கலந்த
உதய தாரகையே….

உள்ளமெங்கும் மட்டுமல்ல
உலகமெங்கும் தேடினேன்,
உல்லாசா பறவையே
உறங்கி போனாயோ ?
உயரே பறந்தாயோ ?
உண்மையை சொல்லுகிறேன்
உன்மத்தம் கொள்கிறேன் !

 

நாற்சந்தி கூவல் – ௧௦௪(104)
(சில வரிகள்)

கண்ணனின் கதையை வாசிப்பதில் தான் எத்தனை இன்பங்கள் உள்ளன. எத்தனை முறை கேட்டாலும் இன்னும் இன்னும் என இதையம் துடிக்கும், சில சமயம் இமைகள் பனிக்கும்.

தன்னை அழிக்க வல்ல, தேவகியின் எட்டாவது மகன், எங்கோ வளர்ந்து வருகிறான் என்பது மட்டும் கம்சனுக்கு தெரியும். எப்படி வருவான் ? எங்கிருந்து வருவான் ? என்ன என்ன செய்வான் ? என அவன் மனம் சதா சர்வ காலமும் கண்ணை பற்றியே சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது. முயன்று செய்யும் முனிவர்களின் தவத்தை, பயம் அவனை பண்ணுவித்தது. பயமோ, பக்தியோ : அவன் இறைவன் தான் !

மேற்சொன்ன கட்டத்தை வாசிக்கும் பொழுது தோன்றிய சில வரிகள். நான் படித்த ஆங்கில வர்ணணையின், எளிய தமிழாக்கம் எனவும் கொள்ளலாம்.

கம்சன்

கம்சன்


கண்ணை மூடினான்,
  கண்ணனைக் கண்டான்!
நிலவை ரசித்தான்,
  நிர்மலன் நின்றான்!
கனவில் ஆழ்ந்தான்,
  கடவுளைக் கண்டான்!
பூக்களை பார்த்தான்,
  புருஷோத்தமன் நின்றான்!

உணவை பார்த்தான்,
  உலகநாயகனைக் கண்டான்!
தண்ணீரை நோக்கினான்,
  தவசீலன் நின்றான்!
மதுவை கொண்டான்,
  மதுசூதனைக் கண்டான்!
மாதை தொட்டான்,
  மாதவன் நின்றான்!

 

இத்தகு நிலை நாமும் பெற்றால், அவனருளாலே அவன் தாழ் வணங்கி….

இன்றுடன் வோர்ட்பிரஸ் தளத்தில் இணைத்து மூன்று வருடங்கள் ஆகிவிட்டதாம். நன்றி நண்பர்களே.

நாற்சந்தி கூவல் – ௧௦௩(103)
(திருவிழா பதிவு)

சென்ற வாரம் இதே நாளில், என் மனோரதங்களில் ஒன்று நிறைவேறியது, முத்தமிழுக்கு சங்கம் கொண்ட ‘மதுரை’ மாநகரில். ஆதாகப்பட்டது : உற்சவம் செல்லும், ஆண்டவனின் அருள் வடிவங்களை புகைப்படம் எடுக்க வேண்டும் என்று ரொம்ப நாள் ஆசை. வியாழன் காலை, எட்டரை மணியளவில் எடுத்த படங்களை உங்களுக்கு, செய்திகளுடன் காட்டவே இந்த பதிவு.

ஆவணி மூல திருவிழாவின், சிறப்பை பற்றி நீங்கள் கேள்விபட்டு இருக்கலாம். சிவபெருமானின் திருவிளையாடல்களை சித்தரிக்கும் விதமாக நடக்கும் உற்சவமிது. கொஞ்சம் வரலாறு :

1 Pilliyar
முன்னொரு காலத்தில், மதுரையை சீரும் சிறப்புடன் அரிமர்த்தன பாண்டியன் ஆண்டு வந்தான். துறைமுகத்தில் வந்திறங்கும் உயர் ரக குதிரைகளை வாங்க, தனது அமைச்சரை அனுப்பி வைத்தான். அதற்கான பொன்னையும், அவரை பாதுகாக்க சிறு படையும் கூடவே அனுப்பி வைத்தான்.

சிற்றம்பலத்தில் ஆடும் அம்பல்வானின் விளையாட்டு தொடங்கியது. ஆவுடையார் கோவிலில், ஆலமரத்தின் அடியில் : தட்சிணாமூர்த்தியாக வந்தமர்ந்தான். கற்ற கேள்விகளில் வல்லவர்களான சனக்க, சனந்தன, சானதன, சனத்குமார முனிவர்களுக்கு, மௌனமாக சேவை சாதித்தான், ஐயம் தெளிவித்தான்.

போகும் வழியில் இவரை கண்ட அமைச்சர் – மாணிக்கவாசகர், மெய்மறந்து, தன் உண்மை ஈர்ப்பை உணர்த்தார். தனக்காக இறங்கி வந்த பரம்பொருளை, உலகறிய செய்ய, கோவில் ஒன்றை எழுப்ப திட்டமிட்டார். பாண்டிய மன்னனின் பொன்னைக் கொண்டு, பெரியதொரு ஆலயத்தை கட்டி தொடங்கினான். நாட்கள் ஓடின. நேர்த்தியுடன் நிர்மாணங்கள் நடைப்பெற்றன. ஆள் மீது ஆள் அனுப்பினான் அரிமர்த்தனன். கடைசியில் கைது செய்து வரும் படி, உத்தரவிட்டான்.

சிவன் செயல் எல்லாம் – என நம்பி, மாணிக்கவாசகரம் சும்மா இருந்தார், உள்ளம் நிறை பொன்னார் மேனியனை நினைந்து, நினைந்து உருகினாரே தவிர பொன்னை மறந்தார், புவியை மறந்தார், பதவியை மறந்தார், சிறையிருந்தார் !

2 Sivan with pittu

மதுரையை நோக்கி பெரியாதொரு புழுதி படலம் கவிழ்ந்தது. ஆயிரம் பதினாயிரம் புரவிகள், காற்றின் வேகத்தில் மன்னர் மாளிகையை நோக்கி விரைந்தன். குழாமின் தலைவனாக வந்த சிவபெருமான், மன்னரை சந்தித்தான், அமைச்சர் வாங்கிய குதிரைகள் இவை, என ஒப்படைதான். மன்னர் சிறைக்கு சென்றார், மன்றாடி மன்னிப்பு கேட்டு, மாணிக்கவாசகரை விடுதலை செய்தார். இரவும் வந்தது, நரிகள் பரிகளாக மாறின, நகரம் முழுதம் ஓலத்தின் ஊளை குரல்கள், ஓங்கி ஒலித்தது. பொறுமை இழந்த மன்னன், இது எல்லாம் அமைச்சரின் தந்திர மந்திர சூழ்ச்சி என்று நினைத்தான். மறுபடி அதிரடியாக முறையில் கைதானார் அமைச்சர்.

கங்கை கொண்டான், வைகையை வெள்ளமாகினான். கரைபுரண்டு கொண்டு, தண்ணீர் ஊருக்குள் வர எத்தனித்தது. கரையை உயரத்தும்  ஏற்பாடுகள் துரிதமாக நடந்தன. முரசுகள் கொட்டப்பட்டன. வீட்டுக்கு ஒருவர் வெள்ளமடைகும் பணியில், கைகொடுக்க வேண்டும் என்று உத்தரவு பிறந்தது.

3 Meenakshi amman

நகரின் கிழக்கு திக்கில் வாழ்ந்த, கூன் விழுந்த வந்திப்பாட்டிக்கோ கை கால் ஓடவில்லை. அவள் வீட்டில் வேறு யாரும் இல்லை. (தற்போது திரிந்து புட்டு என்கிறோம்) பிட்டு விற்று தன் பிழைப்பை நடந்த வந்தாள், அந்த மூதாட்டி. யார் யாரிடமோ தனக்கு உதவி செய்யும் படி மன்றாடினாள் கிழவி. பயனொன்றுமில்லை, பயமொன்று வந்தது, ராஜ கட்டளையை மீறினால் ஏற்படும் அபாயம் பற்றி அஞ்சினாள்.

பாட்டிக்கு உதவ சிவா பெருமான் மாறுவேடத்தில் இளைஞராக வருகிறார். வேலைக்கு சன்மானமாக, வயிறு முட்ட பிட்டை வாங்கி உண்டார். ஆற்றங்கரைக்கு சென்றார், படுத்து உறங்கினார். வேலை ஏதும் செய்யாமல், சும்மா தூங்கி கொண்டிருந்தவனை பார்த்த மன்னருக்கு, வெள்ளத்தின் வேகத்தை போல கோவம் பீறிக்கொண்டு வந்ததது. சாட்டையால் ஒரு அடி கொடுத்தார். என்ன ஆச்சரியம், அண்ணலின் மேனியை விழ எத்தனித்த அடி, அனைவரின் முதுகிலும் சுரீர் என்று விழுந்தது. இதுவே பிட்டு திருவிழாவின் பூர்வாங்கம்.

4 Murugan Thiruparangundram

ஆவணி திருவிழாவில், இதனை சித்தரிக்கும் வண்ணம் ; தலையில் மண் சுமந்த தங்க கூடையுடன் சிவனும், தனியே மீனாட்சி அம்மனும், பிள்ளையாரும், முருகனும், சண்டிகேஸ்வரரும், வந்திப்பாட்டியும் கோவிலில் இருந்து காலை வீதியுலா கிளம்புகின்றனர்.

5 Manikavasagar

திருப்பரங்குன்றம் முருகன் பாண்டிய மன்னனாகவும், தெய்வானை ராணியாகவும் வேடமிட்டு கலந்து கொள்வதாக ஐதீகம். இதற்காக, திருவாதவூர் திருமறைநாதர், வேதநாயகி அம்பாள் கோவிலில் இருந்து மாணிக்கவாசகர், மதுரையம்பதியில் எழுந்தருளுகிறார். அதிகாலையில் மீனாட்சியம்மன் கோவிலில் இருந்து கிளம்பும் அனைவரும், பல மண்டகபடிகளில் தங்கினார்கள். மதியம் மூன்று மணியளவில், பிட்டு சுமக்கும் லீலை நடைபெற்றது. சிவனாக ஒரு குருக்களும், மன்னாக ஒருவரும் வேடமனித்து, வைகை கரையில் உள்ள, பிட்டு தோப்பு திருவிளையாடலை அரங்கேற்றினர்.

6 Aarathi Sivan

 

ஸ்ரீ சாரதா வித்யாவனம் பள்ளி மண்டகபடியில் எடுத்த புகைப்படங்கள் இவை. நிர்வாகத்துக்கு என் மனம் நிறைந்த நன்றி. இதே சமயத்தில், மதுரையில் இன்னமொரு திருவிழா நடந்து கொண்டிருந்தது. மிகுந்த ஆவலுடன் அதனையும் எதிர்நோக்கி தான் பயணம் சென்றேன்….

பி.கு : படங்களை சொடுக்கினால், பெரிதாக தெளிவாக பார்க்கலாம்.

குறிச்சொல் மேகம்

%d bloggers like this: